Yargıtay, bir boşanma davasında eşine yönelik hakaret içeren ifadeler kullanan kadın müştekiyi 'az kusurlu' olarak değerlendirirken, benzer şekilde hakaret ve aşağılayıcı sözler sarf eden koca müştekiyi ise 'ağır kusurlu' buldu. Kararda, kadının eşine yönelik 'defol, sen pissin, bunak, moruk' gibi ifadeleri kullanmasının, erkeğin ise 'yaptığın yemekleri beğenmiyorum, sen cahilsin, sen ne anlarsın, tipe bak, hırsız, utanmaz, senin yemeklerin zehirli' gibi sözlerle eşini aşağılamasının kusur oranları belirlenirken dikkate alındığı belirtildi.
Bu emsal niteliğindeki karar, Türk Medeni Kanunu'nun evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve kusurun tespiti ile ilgili maddeleri çerçevesinde değerlendiriliyor. Yargıtay'ın bu yaklaşımı, evlilik içinde yaşanan sözlü şiddetin ve aşağılayıcı davranışların kusur tespiti üzerindeki etkisini bir kez daha gözler önüne seriyor. Daha önceki emsal kararlarda da benzer şekilde, bir eşin diğerine karşı kullandığı ağır hakaretlerin ve aşağılamaların boşanma davasındaki kusur oranını artırdığı görülmekteydi. Ancak bu kararda, kadının kullandığı ifadelerin niteliği ve niceliği ile erkeğin kullandığı ifadelerin ağırlığı arasındaki denge, Yargıtay tarafından özel olarak incelenmiş görünüyor.
Kararın, benzer durumdaki diğer boşanma davalarına emsal teşkil etmesi bekleniyor. Bu durum, evlilik içinde şiddetin her türlüsüne karşı daha hassas bir yaklaşım sergilenmesi gerektiği yönündeki toplumsal beklentiyi de yansıtıyor. Yargıtay'ın bu kararı, evliliklerde karşılıklı saygı ve sevginin önemini vurgularken, sözlü şiddetin de boşanma sürecinde önemli bir kusur kalemi olarak değerlendirileceğini ortaya koyuyor. Bu gelişme, aile hukuku alanında önemli bir hukuki tartışmayı da beraberinde getirebilir.
