Sosyal medyada yankı bulan bir paylaşım, Türk sinemasında 'kürtçü' olarak nitelendirilen grupların tasfiye edilmesi ve yerlerine 'Çatlı 2' filmiyle yeni bir dönemin başlatılması iddiasını gündeme taşıdı. Paylaşımda, Türk sinemasının kurtarılacağı ve ideolojik propagandaların sona ereceği vurgulanarak, "Çatlı 1'de gişeleri patlattığımız gibi Çatlı 2'yi de rekorlara götüreceğiz" ifadeleri kullanıldı. Bu açıklama, sinema sektöründeki mevcut dinamikler ve yapımcılar arasındaki rekabet hakkında tartışmaları alevlendirdi.
Son dönemde Türk sinemasında hem gişe başarıları hem de sanatsal çeşitlilik açısından önemli gelişmeler yaşanırken, sektördeki bazı isimlerin ideolojik duruşları ve bu duruşların filmlere yansıtılıp yansıtılmadığına dair tartışmalar süre gelmekteydi. Özellikle milliyetçi ve muhafazakar değerleri öne çıkaran yapımların yanı sıra, farklı kimlik ve kültürlere odaklanan filmler de izleyiciyle buluşuyor. Bu bağlamda, yapılan paylaşım, sinema sektöründe belirli bir kesimin diğerini dışlayarak hakimiyet kurma eğiliminde olduğuna dair iddiaları güçlendiriyor.
Paylaşımın temelinde, Türk sinemasının 'kurtarılması' gerektiği ve bunun için 'kürtçü' olarak tanımlanan grupların piyasadan silinmesi gerektiği tezi yatıyor. Bu söylem, Türkiye'de uzun süredir devam eden kültürel ve siyasi kutuplaşmanın sinema alanına da yansıdığını gösteriyor. 'Çatlı 1'in elde ettiği gişe başarısının bir benzerinin 'Çatlı 2' ile tekrarlanacağı vaadi, ticari kaygıların yanı sıra belirli bir ideolojik duruşun da sinema yoluyla yayılma amacını taşıdığını düşündürüyor. Sektördeki 'Türk'ün parasını yiyip ideolojik propaganda yapma' suçlaması ise, yapımcılar ve dağıtımcılar arasındaki ekonomik rekabetin ve bunun siyasi/ideolojik boyutlarının bir göstergesi olarak yorumlanıyor.
Bu türden sert ve ayrıştırıcı söylemlerin sinema sektörü üzerindeki etkileri merak konusu. Bir yandan, bu tür bir dilin belirli bir izleyici kitlesini mobilize edebileceği ve ticari başarıya katkı sağlayabileceği düşünülüyor. Diğer yandan ise, bu tür bir yaklaşımın sinemanın evrensel değerlerinden uzaklaşarak kutuplaşmayı derinleştirebileceği ve sanatsal çeşitliliği tehdit edebileceği endişeleri dile getiriliyor. Uzmanlar, sinemanın toplumsal bir ayna olduğunu ve farklı seslere, hikayelere alan açması gerektiğini belirtirken, bu türden söylemlerin sektöre uzun vadede zarar verebileceği uyarısında bulunuyor.
