Osmaniye'nin hareketli semt pazarlarında esnaf, artan maliyetler ve buna karşılık gelen düşük kazançlar nedeniyle büyük bir geçim sıkıntısı yaşadıklarını dile getiriyor. Pazarcılar, özellikle tezgah açma bedeli olarak ödedikleri 'işgaliye' ücretlerinin gelirlerine oranla oldukça yüksek olmasından yakınıyor. Bir esnafın ifadesine göre, günlük 100 TL'ye varan işgaliye bedelleri ödenirken, gün sonunda ancak 20 TL civarında bir 'siftah' yapabildiklerini belirtmesi, durumun vahametini gözler önüne seriyor.
Bu durum, özellikle emekli olup da geçimini sağlamak amacıyla pazarda tezgah açan esnafı daha derinden etkiliyor. Bir emekli pazarcının, iki çocuğunun eğitim masraflarını karşılamak için bu zorlu şartlarda çalışmak zorunda kaldığını açıklaması, sosyo-ekonomik zorlukların boyutunu ortaya koyuyor. Esnaf, genel olarak ekonomik gidişattan duyduğu memnuniyetsizliği dile getirirken, 'Kendilerinden başka mutlu olan yok!' şeklindeki yorumuyla, ülkenin genel ekonomik durumuna ve bu durumdan fayda sağladığı düşünülen kesimlere yönelik eleştirilerini de ima ediyor.
Pazarcıların dile getirdiği temel sorunlar, artan toptan gıda fiyatları, nakliye giderlerindeki yükseliş ve kira/işgaliye bedelleri gibi sabit giderlerin gelirleri üzerindeki baskısı olarak özetlenebilir. Bu maliyet artışları, doğrudan ürün fiyatlarına yansımak zorunda kalsa da, tüketici talebindeki düşüş nedeniyle esnafın kar marjları giderek daralıyor. Pazarcılar, bu sarmalın kendilerini adeta çıkmaza sürüklediğini ve ailelerini geçindirmekte zorlandıklarını ifade ediyorlar.
Bu şikayetler, Türkiye'nin genel ekonomik konjonktüründe yaşanan enflasyonist baskıların ve alım gücündeki düşüşün en somut yansımalarından birini oluşturuyor. Özellikle dar gelirli kesimleri ve küçük esnafı doğrudan etkileyen bu durumun, yerel ekonomiler üzerindeki olumsuz etkilerinin artması bekleniyor. Uzmanlar, bu tür şikayetlerin artmasının, ekonomik politikaların gözden geçirilmesi ve küçük işletmeler ile dar gelirli vatandaşlara yönelik destek mekanizmalarının güçlendirilmesi gerektiğine işaret ettiğini belirtiyor. Pazarcıların yaşadığı bu zorluklar, genel ekonomik refahın tabana yayılmadığına dair endişeleri de beraberinde getiriyor.
